Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2011

FFC - Συζητώντας Με Εμένα

-Τι έχεις πάθει τελευταία και δεν θες να μ' ακούς?
-Ποιός ακούει το παιδί που ήταν κάποτε πες μου ξέρεις πολλούς?
-Ξέρω όμως κάποιους που το κάνανεκαι ήτανε ευτυχισμένοι
-Να ξέρεις στον κόσμο των μεγάλων οι μικροί είναι οι χαμένοι
-Καλά αν είναι έτσι τότε πες μου από πότε έχεις να νιώσεις καλά?
-Δεν ξέρω και δεν με νοιάζει σου λέω βούλωσ' το πια
-Το ξέρω πονάς να θυμάσαι για 'σένα αυτά είναι παλιά
μα ήταν όταν ήσουν εγώ και έπαιζες στη γειτονία
-Κοίτα αυτό ήταν το τότε, το σήμερα με θέλει να ωριμάζω
να μην σε ακούω και άλλουσςστόχους στη ζωή μου να βάζω
-Και αυτοί οι στόχοι νομίζεις οτι σε πάνε μπροστά?
'Εχεις γίνει ό,τι μισούσες και σου 'χω και άλλα πολλά
-Α δεν θέλω πια να σ' ακούω τη λύση μόνος θα βρώ
-Πώς, όταν μου έχεις αφήσει την ψυχή και έχεις πάρει το μυαλό?
-Τουλάχιστον με εσένα η ψυχή μου είναι καλά φυλαγμένη
και είναι το μόνο που μένει όταν το μυαλό και το σώμα πεθαίνει
-Μα δεν αντέχω να σε βλέπω να γίνεσαι μοιρολάτρης
Πού ειναι ο παλιός σου εαυτός? Πού είναι ο έντιμος επαναστάτης?
-Μα στην εποχή των αριθμών όλα αυτά μοιάζουν γραφικά
Πρέπει να παντρευτών , να ξεχάσω, να βρω και μια δουλειά
-Και όταν τα κάνεις όλα αυτά νομίζεις ότι όλα θα πάνε μια χαρά?
-Μόνο αν έχω προλάβει και έχω κάνει λεφτά
-Δεν το πιστεύω οτι σε ακούω να λες όλα αυτά που λες
ό,τι αγνο σου 'χει μείνει είναι μαζί μου στο χθες
Το ξέρω όταν μ' ακούς είναι σαν να ξύνεις πληγές
κι ανήκουν όλες στο τώρα και θα 'ρθουν κι άλλες πολλές
Το ξέρω πως δεν αντέχεις, σε πνίγει του κόσμου η τρέλα
υπάρχουν βράδια που σε έχω ακούσει να κλαις ακριβώς σαν κι εμένα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αναζήτηση

Φόρτωση...