Ο,τι σου λενε μη το πιστευεις
δε θα σου δωσουνε αυτα που γυρευεις
κανεις δεν παιρνει αυτα που πρεπει να παρει
ο,τι εχουμε ειμαστε εμεις παρτο χαμπαρι (x2)
Ο,τι εχουμε ειμαστε εμεις κι αυτο δεν αλλαζει
το συνηθισα πλεον ναι δεν με τρομαζει
μην περιμενεις θαυματα να σωθεις, οχι
εδω τη μοιρα μας τη γραφουμε εμεις, ναι
γι' αυτο και πανω μας ολο το πλανο μας
γι' αυτο και θελει φωνη γαμω το κρατος μας
θελει αντιδραση και φανατισμο, ναι
κι εσυ λυπασαι για ενα μπατσο νεκρο, ε;
και τι να λεει, χα; ολα ειναι αδικα
και τους βολευει να πιστευεις ειναι ματαια
καθε προσπαθεια για κατι αλλιωτικο
ειναι σκληρο πολυ της μαζας το ναρκωτικο
Σε αυτο το χαος μας κανεις δεν περιμενει
μονιμως κερδισμενοι, αριστα εκπαιδευμενοι
ολοι γυρω σου κοιτανε σαστισμενοι
οταν σε δευτερα τριαντα αφηνεις πισω ο,τι σε δενει
πηρες χαμπαρι οτι ζεις στο περιθωριο
μια μερα βροχερη με γλιτσα στο πεζοδρομιο
δεν χανομαστε κραταμε γερα
γιατι ο δρομος ανατρεφει τα σκληροτερα παιδια
του ενενηντα γενια αλα ελληνικα
τζινα στα δημοτικα και μαγκιες στη πρασια
σιλικονη στα τσιπαπου, σκουλαρικια στ' αυτια
πες μου την δισκογραφια ή βγαλ' τη μπλουζα γενια, βγαλ' τη
εχεις δυο ματια που αληθεια εχουν δει
και οι δικοι σου σ' αγαπανε κι οταν εισαι ταπι, το 'ξες;
ασε τον φλωρο να νομιζει πως ζει
με την μπεμπα στη μπεμπα τρεχει στην παραλιακη
στ' ακουστικα σου τσογλανων μουσικη
ιερη σαν σχεση που 'ναι αληθινη
ενω καριολες κυνηγανε εξασφαλιση
καθολου αγαπη μονο πουτσα κι εκμεταλλευση
διχως φραγκα με δικαιωμα στο ονειρο οπως ολοι τους
φιλοδοξα φτωχοπαιδα που παιζουνε τον κωλο τους
θες να μαθεις ποιος ειμαι, τραβα ρωτα τους
ο ενας μες στους τοσους που εξιστορει το story του.
Μου λενε, Λεξ ορμα τους, γαμα την εικονα τους
πως θα τη χαρακτηριζα; μουσικη για τσογλανους
Ελλαδα φτωχεια, αμφιβολο το αυριο
μαθαινει πιο καλα οποιος μαθαινει με το αγριο.
Μου λενε ορμα τους εναντια στη μοδα τους
πως θα τη χαρακτηριζα; μουσικη για τσογλανους
Ελλαδα φτωχεια, αμφιβολο το αυριο
μαθαινει πιο καλα οποιος μαθαινει με το αγριο.
K.Junior (Α.Θ.) Είναι Φωτιά γέννημα μέσα απ τη πυρκαγιά κοίτα καλά,θέλει να έχεις κότσια και ψυχή βαθιά ο πόνος χτυπά όχι μόνο μια φορά χτυπά διπλά,απέφυγε κάνε μια ντρίπλα,άμα ήσουν σωστός θα είμαι κάπου εδώ δίπλα θα έρθω τη νύχτα,τη νύχτα όπως οι σκέψεις που σε τρώνε σαν σαράκι κι πιο δυνατοί μαχητές πέφτουν,ναι στη μάχη στο βάθος σκοτάδι,σαν αστέρι που λάμπει κάποιο βράδυ θα συναντήσεις το φωτεινό μονοπάτι,έλα αναβάτη, πιες λίγο νερό απ της ζωής το πηγάδι άστο μέσα σου να γίνει χάδι και βγάλτο από μέσα σου όμως να χει μορφή από ΑΓΑΠΗ.
Waze Χαμογέλα βλέπε μπροστά τον κόσμο γύρνα ανάποδα αν δεν σε χωράει πουθενά σήμερα ξύπνησα και ο ήλιος σαν να μου έκλεισε το μάτι μάλλον θα κουράστηκε και αυτός να με βλέπει να κυλιέμαι από άκρη σε άκρη ONE HOME και οι δικοί μου μου υπενθυμίζουν κάθε μέρα ότι υπάρχει ακόμα αγάπη με την μουσική το πλήθος προσεγγίζω ποτέ δεν έφτιαξα κάτι για να δείξω ότι αξίζω πάντοτε στο τέλος τα παρατώ γιατί δεν τα υπολογίζω κλείνομαι στον εαυτό μου ώστε το τετράδιο τον εσωτερικό μου κόσμο να ανθίσω βαριές οι νότες στο πεντάγραμμο από πίσω τα χρόνια τρέχουν σαν ποτάμι ώστε εγώ και εσύ να μην τα αφήσω νιώσε δυνατός σαν λύκος και στα πόδια σου κρατήσου ρίξε πολύχρωμες πιτσίλες σε γκρίζο φύλο και στα λόγια σου θα υπάρχει επικοινωνία και όχι σαν να απευθύνεσαι σε τοίχο.
Πολυμήχανος This ladder of success full of patterns of regret- staring at mirrors that shatter as I reflect But in the end it's more a matter of respect so I battle to resurrect what the gravel and the cement cover Look at the past and I'm an optimist at ease -carry it with me like acropolis prestige Cus' every single day gives you a reason to bleed and every written song defines the meaning of breathe So when I look back and crack a smile I'll know that I'll have earned it..I gave music some thought it rewarded me with a purpose I got words pure as 24 karats, a swollen fist- so I couldn't care less about a diamond on my wrist dress like a king and conceal you live like a peasant I don't want you to see but feel my presence Now let me gaze over this jungle with hawkeyes -time will tell and teach a lot it's all clockwise.
Nαι α σαν να ξεχειλιζω απο ζωη σαν να γραφω λες και ειναι τα παντα πισω στην αρχη σαν τωρα το να σε γνωρισα σαν το σπαθι μου τωρα να τ' ακονισα στ' αγνωστο με βαρκα την ελπιδα ειδα εμπιστοσυνης φιδια δολωματα στη παγιδα ο κλεφτης χαιρεται να χρεωνει πιτα απ' τον γκρεμο τσακιδια με κλοτσομπουνιδια γνωσης πειρα
Αταξια κι αφραγκια προβλημα μου χρονιο μα αν ειχα ισως τα 'χανα πισω απ τ' αεροδρομιο αγαπες μου παλιες φωναζουν καλο κατευοδιο τα χρονια με διδαξαν για καλο καθε εμποδιο μικρος στο ματι μ' ειπαν μ' αυτο ειναι προνομιο τρυπωνω και καρφωνω σαν ψηλος στο Ποσειδωνιο εκει εξω αναζητωντας νταμες διχως βαλε λιαρεςκωξε καλες για ενα τσιμπο στο βεσε τα χρονια με διδαξαν σε πουλανε κι οι δικοι σου κι αν αραζουμε μαζι ειναι εξηγησου η γαμησου πικρη αληθεια οι πιο κοντινοι γαμιουνται πρωτοι ο δωσαν του δωσαντος σαν τον πληροφοριοδοτη εχω αγαπη για ολα τα λυκοπουλα μου στη γυρα μπλεκουνε νερακια με μπυρα ξερναν στον ανελκυστηρα οι επομενοι εμεις διαμαντια μες στη σαπιλα γι αυτο τους εχω στη καρδια μου κι οταν γινονται φηρα δεν ειναι ψεμα πως αυτη η πολη μ' εχει τρελανει ενα μεγαλο αντε γαμησου απο τη Θερμη ως το Ποταμι Θεε μου τι λεω μανα ο γιος σου τα χανει ολα οδηγουν Σταυρουπολη σαν το 27αρι Ζουμε στη νυφη οι πιο πολλοι μας αφραγκοι απλοι ανθρωποι καλη παρεα και κανναβη ζορισμενοι μα ανετοι γι αυτο κοιτανε αναυδοι 1 3 1 2 ολοι οι μπατσοι μπασταρδοι (x2) Εδω κραταμε παραδοσεις τοσα χρονια ετσι και φετο οι ανθρωποι μου στυλ στον γκρεμισμενο Αλεκο μετα τη δυση του ηλιου ελα να παμε μια τσαρκα πισω στα παρκα που ακουμε ραπ και ψηνουμε σαρκα απο ανατολη ως δυση σε σπιτια και σκαλοπατια ολοι ψαχνουνε αυτο που κοκκινιζει τα ματια το δαγκωνουν οι εχθροι και το μοιραζονται οι φιλοι σε μια ζωη πιο υποφερτη με ενα φυτηλι στα χειλη ει ποιος θα κρινει εμας κι ολα αυτα που βιωνουμε καποιες μερες ζουμε τις αλλες επιβιωνουμε εδω μαζευουν για να ξεπληρωσουν την πορτα κι αλλοι πληρωνουμε με ιδρωτα νοικια νερα και φωτα μεσα στο στομα του λυκου στο ακριβως οχι περιπου εδω γεμιζουμε κεφαλι στα αρχαια της Μελενικου καθε νυχτα η συμμορια ειναι σε πληρη απαρτια καθε αμαρτια ειναι γλυκια σαν παπαπα παρανομια κι εφοσον δεν παιζει μια ρισκαρω να δωσω μια σ' αυτον τον λιτη στο απεναντι παγκακι ευκαιρια μεσα σ' αυτο το μπουρδελο ψαχνεις να βρεις ηρεμια μα ολου μας μπαινουν ιδεες κατι απογευματα κρυα Ζουμε στη νυφη οι πιο πολλοι μας αφραγκοι απλοι ανθρωποι καλη παρεα και κανναβη ζορισμενοι μα ανετοι γι αυτο κοιτανε αναυδοι 1 3 1 2 ολοι οι μπατσοι μπασταρδοι (x2)
