Σε αυτο το χαος μας κανεις δεν περιμενει
μονιμως κερδισμενοι, αριστα εκπαιδευμενοι
ολοι γυρω σου κοιτανε σαστισμενοι
οταν σε δευτερα τριαντα αφηνεις πισω ο,τι σε δενει
πηρες χαμπαρι οτι ζεις στο περιθωριο
μια μερα βροχερη με γλιτσα στο πεζοδρομιο
δεν χανομαστε κραταμε γερα
γιατι ο δρομος ανατρεφει τα σκληροτερα παιδια
του ενενηντα γενια αλα ελληνικα
τζινα στα δημοτικα και μαγκιες στη πρασια
σιλικονη στα τσιπαπου, σκουλαρικια στ' αυτια
πες μου την δισκογραφια ή βγαλ' τη μπλουζα γενια, βγαλ' τη
εχεις δυο ματια που αληθεια εχουν δει
και οι δικοι σου σ' αγαπανε κι οταν εισαι ταπι, το 'ξες;
ασε τον φλωρο να νομιζει πως ζει
με την μπεμπα στη μπεμπα τρεχει στην παραλιακη
στ' ακουστικα σου τσογλανων μουσικη
ιερη σαν σχεση που 'ναι αληθινη
ενω καριολες κυνηγανε εξασφαλιση
καθολου αγαπη μονο πουτσα κι εκμεταλλευση
διχως φραγκα με δικαιωμα στο ονειρο οπως ολοι τους
φιλοδοξα φτωχοπαιδα που παιζουνε τον κωλο τους
θες να μαθεις ποιος ειμαι, τραβα ρωτα τους
ο ενας μες στους τοσους που εξιστορει το story του.
Μου λενε, Λεξ ορμα τους, γαμα την εικονα τους
πως θα τη χαρακτηριζα; μουσικη για τσογλανους
Ελλαδα φτωχεια, αμφιβολο το αυριο
μαθαινει πιο καλα οποιος μαθαινει με το αγριο.
Μου λενε ορμα τους εναντια στη μοδα τους
πως θα τη χαρακτηριζα; μουσικη για τσογλανους
Ελλαδα φτωχεια, αμφιβολο το αυριο
μαθαινει πιο καλα οποιος μαθαινει με το αγριο.
