Είδα πως είναι να φοβάσαι για το αύριο
να ψάχνεις να πιαστείς και να σε αφήνουνε στο απείρο
να μην καταλαβαίνεις γιατί είσαι εσύ πάλι στο άδικο
χρόνια σου φορτωμένα στον καθρέφτη ψάχνεις το άρτιο
ανθρώπινες σχέσεις να σβήνουν για χαρτιά στον άνεμο
