Eversor x ΛΕΞ - Ένα Αστέρι από Τσιμέντο

Με μάτια κατακκόνινα γυρνούσα τα χαράματα, φωτιά στα αγουροξυπνημένα μεροκάματα, δεν άκουγα όταν μου ελεγαν τράβα να μάθεις γράμματα, με φάγανε οι αλητοπαρέες και τα τρεχάματα, Τ.Γ.Κ ως το θάνατο ή έστω στα γεράματα, κοιτάω μια καταδίωξη ενώ φτιάχνω καφέ, βγάζεις βόλτα το σκυλί σου δεν γυρίζεις ποτέ, κυκλοφορούνε αναμεσά μας εξωγήινοι με μπλε , πλέον ετών 31, ποτέ κυριλέ, στην ουρά για ένα αύριο που δεν θα ρθει ποτέ, δε μπορεί, κάπου θα υπάρχει κι ένας κόσμος για μας, με ξηγημένα λόγια κι άσχημα τατουάζ, μέχρι τότε, το μόνο που 'χω είναι η προσωπικότητά μου, τα λέρωμενα ρούχα μου και τ΄ άπλυτα μαλλιά μου, δεν ξέρω τι κατάφερα μα χαίρεται η μαμά μου, όταν κάπου, κάποιος, κάποτε, τ΄ανάβει στην υγειά μου, τα παιδιά παίζουν κρυφτό στις τρύπες για το μετρό, και εγώ γύρο απ' τον λευκό να μην μπορώ να κρυφτώ, τι να μου πεις, τι να σου πω, κάτω απ΄τον γκρίζο ουρανό, κάνω μπαμ κι εξαφανίζομαι στο πρώτο αστικό,

Επίλεκτοι - Ντύνομαι Μουσική

Δωστου να φορεσει αυτο το beat
να περπατησει στο ψυχος
να ψιθυρισεται ο στιχος
να περπατησει στους δρομους που συ χε βρει
την μνημη να χω κρατημα
να πιανομαι για να χουνε
να μαχομαι
το κανει απλο,τοσο απλο 
προφιλ μοχλο στο low

Επίλεκτοι - Μη Μιλάς

Μη μιλας αν μιλας πας στραφι 
μου παν καπου καπως καποτε
η σιωπη ειναι χρυσαφι
γιατι δεν μιλας σε βλεπω ψοφιο
σιωπηλος χαμογελουσα φιλε
το μαζευω ατοφιο
οποτε θελω εγω μπαινει το φως
σκοτεινος 

Επίλεκτοι - Έρωτας σαν Πόλεμος

Η πόρτα κλείνει φεύγω
η σιωπή μας μιλά
αν δεν γυρίσω μη ξεχνάς
απομακρύνομαι αργά
σε εδάφη πολεμικά μένει κάτω σκότος
το αίμα βάφει την μπλούζα από τα πυρά ματώνω πρώτος
ντυμένος παραλλαγή 
σε δρόμους παράλληλους

Επίλεκτοι - Free Fall

Φωτα δρομοι μονο κτηρια
μερα νυχτα κρατηρια
ενα βημα πριν χασεις το εδαφος
πεφτεις πετας πεφτεις πετας x2

Άσε μονο μου και δες τι μπορω να σκεφτω
δεν σπαταλαω τον χρονο δημιουργω οοο
ασε μονο να σου δειξω πως γινεται απλο
χανεις τα λογια οταν μπαινουνε στον ιδιο ρυθμο
στοχευουμαι στοχο κενο

Επίλεκτοι - The Change in my Mind

Παω κοντρα οποιον θες
μα δεν κοντραρω τις αρχες μου
αποκαλυπτω πτυχες δεν αποκαλυπτω τις πηγες μου
εχθρος του καλου το καλυτερο
και εσυ το πιεζες
θεωρεις καλυτερο να ζεις την ζωη που δεν σχεδιαζες
αφηνομαι ελευθερος στον δρομο που εχω χαραξει
και ηθελα χρονο να τα δω να γινονται στην πραξη

Επίλεκτοι - Ο Τροχός Γυρνάει

Και ζουμε την ζωη
ατενιζοντας μπροστα
εγω ορκιστηκα να μεινω εδω
να μην λυγισω
μα πως να κατανοησεις τη ζωη πραγματικα
αν δεν γυρνας να ριχνεις μερικες κλεφτες ματιες πισω

Επίλεκτοι - Η Μπαλάντα του Ζητιάνου

Μεινε ηρεμος,δεν πρεπει να καταλαβουν οτι φοβασαι
μεινε ψυχραιμος,μην σκεφτεσαι
ειμαστε στην γωνια του δρομου
πεσμενοι καταχαμα
μπροστα μας βαλαμε το τρυπιο μας καπελο
ολο και καποιος θα περασει να μας πεταξει ζωη
αν τυχον του περισευει ή απλα θα μας προσπερασει

Επίλεκτοι - Πιο Κοντά

Και ας μην το βλεπεις φτανει
θα ρθει παλι
σαν εφιαλτης που στο τελος σε πιανει θα φυγει
θα ρθει παλι
ισχυρο σαν μορφινη
λεγεται tony χαρακωνει και μενει στην μνημη

Επίλεκτοι - Πέφτω

Δεν ειμαι ραππερ
ειμαι απλα ενας αφηγητης
δεν εξυμνω το lifestyle 
μα το throw dope prestige
εισαι προ εφηβειας
δεν θελω κατευθυνομενους 
η ομαδα μου ψαχνει τους πιο σκεπτομενους

Επίλεκτοι - Η Πόλη των Ανθρώπων

Εχεις νιωσει ποτε,να μην υπολογιζεσαι
να γυρνας το βλεμμα σου και να ψαχνεις να βρεις ματια
να θελεις να μιλησεις σε καποιον οποιον πετυχεις πρωτο
αλλος ενας μονολογος σου που πηγε στο βροντο
πηρε τα ποδια του παλτου το γιακα του σηκωσε
τα βηματα του,αφηνανε πισω το κηπο 
ρε το τυπο

Επίλεκτοι - Προσπάθησα

Προσπαθησα
για τους δικους για μενα
για τους γονεις μου 
να μην φυγει ο αδερφος μου στα ξενα
εκανα την νυχτα μερα
στις φουρτουνες φαινονται τα σκαρια
στην ξαστερια μπαλωνα τα πανια

Επίλεκτοι - Ο Καλός ο Κακός κι ο Άγνωστος

Μιλω με προσωπο προσωπο
οχι πλατη με πλατη
αν εχω κατι με σενα το λυνω ,παιρνω το δακρυ απτο ματι
δεν σκεπαζω τα λαθη δινω,δεν δινω να παρω
μεσα απ το χαμο με χαμογελο θα σε βγαλω
ξερω που παω δεν παω όπου συμφερει
χερι προσφερει σε χερι
σβηνω φωτιες ή φιλιες
γραφω μα γραφω εμπειριες
ρωτα ποιος ειμαι τι κανω 
δινω δεν κλεβω ευκαιριες
απο εδω σε οδο ποδοπατω κροταλιες

Λόγος Απειλή - Κάποιος Μου Πε

καποιος μου πε να προσεχω
μα καποιος αλλος μου πε να βγαζω οση τρελα εχω
καποιος μου πε να μην τρεχω
ομως καποιος αλλος μου πε να βιαστω γιατι πολυ χρονο δεν εχω
εγω προτιμησα ν' απεχω

καποια μου πε να προσεχω
μα καποια αλλη μου πε να βγαζω οση τρελα εχω
καποια μου πε να μην τρεχω
ομως καποια αλλη μου πε να βιαστω γιατι πολυ χρονο δεν εχω
εγω προτιμησα ν' απεχω

καποιος τωρα ξεκιναει ενω ο αλλος εφτασε
καποιος κοιταξε και ξινισε μα καποιος αλλος γελασε
καποιος θα εκανε οτι περνα απτο χερι του για φραγκα
καποιος θα φεροταν σαν μαλακας για να τον εχουνε μαγκα
καποιος πινει και γουσταρει με αλκοολ
καποιος αλλος δεν μπορει χωρις της Κυριακης τα γκολ
καποιος οταν βλεπει ομορφη γυναικα κανει τουμπες
ενω καποιος πηγε κατι να της πει και ειπε αρλουμπες
καποιος απτα δανια φρικαρε και αυτοκτονησε
ενω καποιος ειπε κοψε τις μαλακιες και στο τονισε
καποιος δεν μπορει να αποχωριστει τα λουλουδια απτα μπουζουκια
οπως καποιος δεν κοβει απο τα σουτια
καποιος ειναι τερμα ηρεμος μα χαρις τα κουμπια
καποιος αλλος εχει ραγισμενη καρδια και νταλκα
καποιος εχει χασει την ζωη απο το πλανο
κι αλλος θελει μια σταση εδω σαν τον Μητροπανο

καποιος μου πε να προσεχω
μα καποιος αλλος μου πε να βγαζω οση τρελα εχω
καποιος μου πε να μην τρεχω
ομως καποιος αλλος μου πε να βιαστω γιατι πολυ χρονο δεν εχω
εγω προτιμησα ν' απεχω

καποια μου πε να προσεχω
μα καποια αλλη μου πε να βγαζω οση τρελα εχω
καποια μου πε να μην τρεχω
ομως καποια αλλη μου πε να βιαστω γιατι πολυ χρονο δεν εχω
εγω προτιμησα ν' απεχω

καποια γεννηθηκε πουτανα απο την κουνια
ενω καποια δεν μπορει να βαδισει χωρις τακουνια
καποια το να λεει λογια συνεχεια εχει φετιχ
ομως καποια αλλη κλινει το στομα δεν βγαζει κιχ
καποια αναμεσα στα ποδια εχει βαλει καγκελοπορτα
ενω καποια βγαζει το βρακι της απο την εξωπορτα
καποια πλασαρει σαγαπω μοναχα σαπια
και καποια την επιασε ενας μαγκας και μετα εκανε την παπια
καποια την βρισκει με κραγιον
ενω καποια εχει βιτσιο να ναι η καμερα στο ον
καποια αλλη βρεθηκε μικρη στην βιοπαλη
ομως καποια ειναι κοκκαλο απο κοκα,μαυρο χαλι
ειναι καποια που ηταν ασχετη μα μπηκε σε δουλεια
δεν επιανε πουλια στον αερα μα των αφεντικων καλα
καποια γερασε στα 30
ενω καποια στα 40 δεν εχει παει με αντρα...

καποιος μου πε να προσεχω
μα καποιος αλλος μου πε να βγαζω οση τρελα εχω
καποιος μου πε να μην τρεχω
ομως καποιος αλλος μου πε να βιαστω γιατι πολυ χρονο δεν εχω
εγω προτιμησα ν' απεχω

καποια μου πε να προσεχω
μα καποια αλλη μου πε να βγαζω οση τρελα εχω
καποια μου πε να μην τρεχω
ομως καποια αλλη μου πε να βιαστω γιατι πολυ χρονο δεν εχω
εγω προτιμησα ν' απεχω

Λόγος Απειλή - Να Πάνε Να Γαμηθούν

Ρεφραίν
Πεινάνε και πάνε και θέλουν να με φάνε δεν παίζει τους κρυμένους παίχτες να βρουν.....να πάνε να γαμηθουν
Από απέχεις....να πάνε να γαμηθούν,από κικλίς...να πάνε να γαμηθούν,από τους ΧΟΥ...να πάνε να γαμηθούν
ναι μπινέδες...να πάνε να γαμηθούν

Στίγμα νεολαίος κουπλε
Τώρα δεν νομίζω να πιστεύεις πως πηγαίνω σε εφ σι το μυαλό μου τρώει κόλλιμα Κοζάνη Μεσσινία
το μυαλό σου δεν το πιάνει απειλή ο λόγος και παραμένω αλάνι...
θυληκα σάπια σιχάθηκα και τώρα τα αποφεύγω όπως στο δρόμο όταν βλέπω τα κωλάδικα
τα παιδάκια δεν παίζουν στην αλάνα χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα
που αυτή είναι η πίστα που πιτσιρικάδες wireless αναπνέουν μόνο με maquintos και vista
αγόρια που αποφεύγουν τα κορίτσια και πέζουνε παιχνίδια στο pc λες και έχουν λύσσα..
συμφεροντολόγοι όλοι οι πολιτικοί πού σκοτώνουνε τη μανα τους για το χαρτί
αναπόφευκτο σημάδι που είναι πάνω σου σαφώς έρχετε πόλεμος πιτσιρικα και φόραγε το κράνος....ΧΟΥ

Ρεφραίν
Πεινάνε και πάνε και θέλουν να με φάνε δεν παίζει τους κρυμένους παίχτες να βρουν.....να πάνε να γαμηθουν
Από απέχεις....να πάνε να γαμηθούν,από κικλίς...να πάνε να γαμηθούν,από τους ΧΟΥ...να πάνε να γαμηθούν
ναι μπινέδες...να πάνε να γαμηθούν


Λόγος απειλή κουπλέ
Δώσε μου κρασί και άνοιξε τη βανα σπάσε απέχεις πρώτο πράμα και πιες το χωρίς τζιβάνα μανα μα να δω
υλικό να με βγάλει από τη χαρμάνα κανά ραπ καλώς τα χρόνια κανα κι'αμα μόνο κλάμα τανα τι?
πουτάνα ταμα δράμα χαααααααααα...
νοπανεύεται κλασικά στααα μουσικά κύματα που δινούμε εμεις χαλαρά σπαααα..
κόκκαλο ο ρυθμός μας μόνιμα δεν είμαι από αυτούς που θα δινα σελίδες ονοματεπώνυμα
και αν έχουνε αντίληψη χάλια για με τα ακους φαντάσου τι θα νιώθαν να ξεραν την γνώμη μου για αυτούς..
ανοίκω στους επώνυμους αλκοολικούς και με κους κους δεν έχω σχέσεις έχω crews πίσω από την πλάτη
με διαθέσεις που θα σε κάνουν να πέσεις χαμηλά όταν μιλά που τα νίβω βαλε τουμπεκα γιατί τα λόγια τους χάσαν μου μιάζουν όπως μου μιάζατε στην εμφάνιση το στιλ μας ιποτονικό στη ζούγκλα σας και είδος προς εξαφάνιση..

Ρεφραίν
Πεινάνε και πάνε και θέλουν να με φάνε δεν παίζει τους κρυμένους παίχτες να βρουν.....να πάνε να γαμηθουν
Από απέχεις....να πάνε να γαμηθούν,από κικλίς...να πάνε να γαμηθούν,από τους ΧΟΥ...να πάνε να γαμηθούν
ναι μπινέδες...να πάνε να γαμηθούν

Ψυχοδράμα 07 - Γρίζα Πολιτεία

(Αλλοπρόσσαλλος)
καμμένη γη μετά το πέρασμα του μαύρου δράκου
το μέρος που άλλοτε ξεχείλιζε ζωή, κοιτάς τώρα τοπίο θανάτου
το χειρότερο όνειρο που είδαν ποτέ τώρα σ'επισκέπτεται
κάτω από στολές κι άστρα κρύβεται, ανθρώπου μορφή πήρε
πίσω από έδρανα καβατζωμένος να επιβάλλεται ύπουλα για
ψυχολογικό πόλεμο εκπαιδευμένος άριστα μα
τα εδάφη που όλοι στεκόμαστε σείονται
η ατμόσφαιρα μαρτυρά τη ψευτιά
η καρδιά κι ο νους μας πάλι όπως ποτέ άλλοτε κάτι κάποιοι ψυλιάζονται
κι άλλοι πρέφα το διάβολο πήραν
ξέρουν πως ανθρώπινα πάθη φωλιάζει
κι ανάλογα μεταλλάσσεται
κάθε από μέταλλο, όπλα, χρήμα μ'αίμα βαμμένο
γεννά καταστολής μέσα με προσωπικό κι υπηρέτες
νεκρές συνειδήσεις, αφέντες κι άντρες
ο δράκος διψά για ψυχές κι ειδικά για αυτές που είναι αμόλυντες
κατατάσσομαι στον υπόγειο σταθμό
μας αποκαλούν αλλιώς άγρυπνες οντότητες
χωμένοι σ' αβύσσους που φως δε φτάνει
σε κορυφές που η έλλειψη οξυγόνου ίσως να τρελάνει
μικρόφωνο κρατώ σαν φακό μες στο άπλετο σκότος
για το επόμενο βήμα μου το ελάχιστο φως
πάσχει απ'το φαινόμενο domino, μείνουμε όλοι εκτός
ανέλπιδος ρεαλισμός κι όποιος ποζάρει είναι περιττός
τώρα απ'τη λυρική μου κάνει να κείτεται νεκρός...

(Άυλος)
χαμένοι νόμοι, ενοποίηση, κόσμος φθοράς
σκοτώνει μια γενιά που άνθισε μέσα στην ύπνωση
αγχόνη που σφιχτά τυλίγει το λαιμό
στοιχειωμένα χαλάσματα και tethra
μάστιγα, λιωμένη κόλαση σ'ένα κουτάλι
σφαίρα χωμένη στη θαλάμη
πανικός, πλεκτάνη, μια φορά μονάχα φτάνει
πούστης, μπάσταρδος κι αλάνι
σε τρελό χορό, σκόνη, κυνήγι δράκου
φόβος, όλεθρος, θανατικές ποινές μπροστά στο πέρασμα
φωνές που σε καλούν μες στη διάσπαση
ηρεμιστικών ακόρεστη κατάπωση
ωδή στη νεκρανάσταση, φιάλες αίμα, άσπρες κόρες
γάγγραινα, πληγές, σάπιες επάνω σε ψυχές
αϋλες μορφές και ανασήσταση
στη διαστροφή φονιάδες μέσα στα καλντερίμια
ένα στρες, εικόνες βίας
εναρμονισμός στο κόσμο των δαιμόνων
όραμα εκτός συνόρων, ψύχωση
μικρόφωνα και υπογραφές στη σιωπηλή εξέγερση
ενέσιμη ουσία, ξένη μες στη γκρίζα πολιτεία,
ξένη μες στη γκρίζα πολιτεία, ξένη μες στη γκρίζα πολιτεία...

(Δ.Π.Θ)
ζωή φυτρώνει μέσα απ'το άψυχο τσιμέντο μόνη
προκαλώντας πόνο ψάχνοντας το αντίδοτο που το σκοτώνει
μόνο φόνοι, μέσα από χέρι που χαρτιά διπλώνει
μα τι να πεις για κάποιον άνθρωπο που ακόμα και την ίδια του μάνα σπρώχνει
ρε στο κάτω-κάτω βρώμικοι είμαστε όλοι
μέσα στην βρώμικη πόλη, κινούμενη ασθένεια
μισάνθρωποι ζουν βολεμένοι σαν κώλοι καβατζωμένοι
αν έχεις κομμάτι μυαλό μπορείς να καταλάβεις τι συμβαίνει
παραμένω εκείνος που απ'τα λάθη του ακόμα μαθαίνει
κάθε βήμα που με πάει προς τα πίσω ίσον μια ακόμα μέρα χαμένη
εδώ που ο δυνατός επικρατεί, βλέποντας τον αδύναμο να πεθαίνει
έχω τόσα πολλά να σκεφτώ για μένα
κι επιπλέον ε να δω πως θα κρατήσω ψυχραιμία
'βαλαν το λυκο να φυλάει τα πρόβατα στη χώρα μου
τον λένε αστυνομία, με χρώματα μπλε
εξαπλώνεται σα γαμημένη επιδημία
χαρακτηριστικό της εποχής είναι η αλαζονία
βουτιά στη παρακμή κάθε λανθασμένη πορεία
γκρία κτίρια, επήρεια, διαδρομές με διπλοχτυπημένα εισητήρια
ένα στα δεκα εκατομμύρια ίσον τίποτα
κι οπωσδήποτε μουλωχτοί που κινούνται ύποπτα
παντού γύρω μας αξιοπρέπειας καρκίνωμα
το αφήνω, μα θα σκάσω μύτη κάποια στιγμή εκρεμμεί ξεπλήρωμα
με νόμους που δεν αναγράφονται πουθενά εξοικειωμένοι
σε στενά που συχνά θυμίζουν λαβύρινθο χωμένοι
είναι το μη αναμενόμενο, γρίφος γι'αυτόν που δεν το περιμένει
μην αφήσεις να γίνει αντιληπτό λοιπόν πως το χέρι σου τρέμει και φοβάσαι
χωλένει κάθε κίνησή σου, παύεις να λειτουργείς, δεν θυμάσαι
εξαπατάσαι, κάποτε κάπου χάθηκες, μα τώρα να 'σαι και πάλι
το στρες προσπαθείς να αποβάλλεις, μέσα απ'τη κρεπάλη τυφλό κήρυγμα
δε ψάχνω στήριγμα, μου φτάνει που έχω πάνω απ'ολα εμένα,
πάνω απ'ολα εσένα, πάνω απ'τα κεφάλια μας υψώνονται πολυόροφα
ασφυκτικά στιβαγμένα το φως δε περνάει
κάτω απ'τις στέγες τους δρόμους το σκοτάδι κρατάει
ασήμαντος σα να 'σουνα σκουπίδι αν βρεθείς κατω το πλήθος σε πατάει αλήπητα
και προσπερνά δίχως καν να κοιτάει πίσω
κι ίσως να μην επιθυμίσω κάποια πρόσωπα
που θέλω απ'τη μνήμη να σβήσω
στην ηχορύπανση διαρκώς τα νεύρα σπάνε
θλιμμένα βλέμματα που κρεμασμένα απ'τις σκαλωσιές μας κοιτάνε
μοιάζουν πουλιά που χρόνια τώρα φυλακισμένα έχουν ξεχάσει να πετάνε
ψάχνοντας αγάπη εδώ που ζεις χάνεις το χρόνο σου
στα δύσκολα καταλαβαίνεις πως πάντα είσαι μόνος σου
εσύ και το άχρωμο τοπίο σου, εσύ, ο εαυτός σου κι η ψεύτικη εικόνα σου
πριν ξαπλώσεις μες το φορείο σου..

Ορθολογιστές - Παιδιά Της Ίδιας Μητέρας

SXO:
Όταν βραδιάζω μέσα μου πεθαίνει το φεγγάρι,
Για να διαλύω τις σκιές - να 'χω αγνό σκοτάδι,
Όταν βραδιάζω μέσα μου μια θάλασσα ξυπνάει,
Που σαν πειρατικού πανί όπου θέλει με πάει,
Κι αλήθεια: σαν του μωρού παιδιού το νου πετάω,
Και προσεγγίζω εύκολα ό,τι αγαπάω,
Φροντίζω τα όνειρά μου δάκρυα να τα ποτίζω,
Κι όσο βλαστίζουνε αυτά και γω μαζί ανθίζω,
Όταν βραδιάζω μέσα μου φωτίζω ηρεμία,
Μελωδική απόδραση απ' την οχλαγωγία,
Σαν σκανδαλιάρικο παιδί μες στο μαύρο κουρνιάζω,
Και (το) απολαμβάνω αφάνταστα μέσα του σαν βουλιάζω.
"Κι είν' η καρδιά μου πονεμένη από τα φώτα, από τα πρόστυχα χρώματα αυτής της πόλης.
Κακοποιημένη γυναίκα μοιάζει η νύχτα: ετοιμοθάνατη - φορέας αστικής πανώλης."

Ρεφρέν:
Από το φως στο σκοτάδι,
Απ' τον Απόλλωνα ως τον Άδη,
Παιδιά της ίδιας μητέρας - θα μας ενώνει για πάντα ο Ορφέας.
(x2)

ΤΝΤ:
Όταν χαράζει μέσα μου κάθε λέξη γίνεται πρόταση,
Και κάθε προβληματισμός μου μια απόφαση,
Όταν χαράζει χωρίς λόγο - χωρίς πρόφαση,
Παλιές εικόνες κάνουν στην καρδιά μου απόβαση,
Γεμίζω συναισθήματα καθώς γεννιέται ο Ήλιος,
Όπως γεμίζω δάκρυα με την απουσία,
Και θέλω να τον κοιτάζω στα μάτια σαν φίλος,
Κι αν τυφλωθώ - θα 'ναι γιατί η φιλία θυσία,
Όταν χαράζει: η σκέψη μου τυρβάζει,
Σαν πιτσιρίκι που για να φάει η μαμά το φωνάζει,
Κι αυτό σ' αλλόκοτα μέρη,
Ταξιδεύει και ξέρει,
Πως όπου (κι αν) καταλήξει καρπούς θα του αποφέρει,
"Κι είν' η καρδιά μου πονεμένη απ' το σκοτάδι, από τα σκοτεινά χρώματα αυτής της πόλης.
Κακοποιημένη γυναίκα μοιάζει η μέρα: ετοιμοθάνατη - φορέας αστικής πανώλης."

Ρεφρέν:
Από το φως στο σκοτάδι,
Απ' τον Απόλλωνα ως τον Άδη,
Παιδιά της ίδιας μητέρας - θα μας ενώνει για πάντα ο Ορφέας.
(x2)

Ορθολογιστές - Νιώσε Μάτωσε

SXO:
Είναι τέτοιες οι στιγμές: που σνομπάρουν το χαρτί,
Κάποιος πηδάει από ψηλά κι αυτοκτονεί,
Στο πουθενά μια μάνα: λιώνει με μορφίνη τα παιδιά της - μην ξυπνήσουν,
Κάποιον αθώο κρέμασαν για να τον τιμωρήσουν,
Για τα παιδιά του δρόμου που περνάς και δεν κοιτάς,
Τα πάντα είναι πόνος - μη μιλάς,
Το χέρι που δε δίνεις κοψ' το: δίνει ελπίδα,
Το χέρι σου προσφέρει μίσος - φόρα παρτίδα,
Δυο μάτια σε κοιτάνε κι έχουν: μάτια αλήθεια,
Που σε ταρακουνάει - σπάει κομμάτια τη συνήθεια,
Αδιαφόρησε - ψήφησε στα reality αποχώρηση,
Την Κυριακή: μπορείς να κλάψεις για συγχώρεση,
Είναι το μόνο που μπορώ να σου πω: δείξε αγάπη - έτσι για το καλό,
Δώσ' τους αξία!
Αλλιώς σηκώστε τείχη για φυλακές,
Σηκώστε κι άλλα τείχη για να χτίσετε ψυχιατρεία.

Ρεφρέν:
Νιώσε - μάτωσε γι' αυτά που θέλεις κι αγαπάς,
Γιατί χανόμαστ' αδερφέ μου (γιατί χανόμαστε) - χανόμαστε,
Αγάπη είναι σε παιδάκια να μιλάς μα δε μιλάς,
Δεν αγαπάμε ή απλά ξεχνιόμαστε;
(x2)

TNT:
Μοιάζει με θρίλερ,
Και καθημερινά το συναντώ στο Ιράκ: δολοφονούνε γυναικόπαιδα οι Αμερικάνοι,
Ψάχνουνε λέει για πυρηνικό εξοπλισμό ενώ όλοι γνωρίζουν πως το πετρέλαιο πια δε φτάνει,
Στην Ανατολή δικάζουν γυναίκες γιατί αμάρτησαν,
Ήτανε άρρωστες και γούσταραν να τις βιάζουν,
Μωρά παιδιά προτού γεννηθούνε καταδικάστηκαν για να πεθάνουν από τον ιό που όλοι τρομάζουν,
Μα ούτε που θα συγκινήσει τη μιζέρια σου,
Όλα είναι ξένα όσο δεν μπουν μεσ' στη ζωή σου,
Ευχαριστώ να λες για τη λαμπρή καριέρα σου,
Και στο ζητιάνο στα φανάρια: "Άντε γαμήσου!",
Όταν περνάς απ' την Ομόνοια και μυρίζεις θάνατο λυπάσαι,
Κι όμως τα βράδια μια χαρά κοιμάσαι,
Ψάχνεις τον έρωτα της ζωής σου σε sites παράνομα μα,
Καταδικάζεις την πορνογραφία επώνυμα,
Δέξου που φτάσαμε - και φτάσαμε γιατί έφταιγες και συ,
Μη μένεις στην ευχή όταν ένα αστέρι αυτοκτονεί,
Κι όταν πεθαίνει κάποιος μην κλαις μπροστά στην κορνίζα,
Τα χέρια σου σφίξε αλλιώς κοψ' τα από τη ρίζα.

Ρεφρέν:
Νιώσε - μάτωσε γι' αυτά που θέλεις κι αγαπάς,
Γιατί χανόμαστ' αδερφέ μου (γιατί χανόμαστε) - χανόμαστε,
Αγάπη είναι σε παιδάκια να μιλάς μα δε μιλάς,
Δεν αγαπάμε ή απλά ξεχνιόμαστε;
(x2)

Ορθολογιστές - Οι Στιγμές Μου

SXO:
Είμαι εγώ, γνωρίζω ποιος είμαι κι είμαι καλά,
είμαι ο Σχίζο από Ορθολογιστές , πατάω γερά
πάνω σε μπότες και ταμπούρα απομνημονεύοντάς τα,
σκορπάω κομμάτια της ψυχής μου : έλα και πιασ' τα
εγώ δεν είμαι ποίητης, δε θέλω παράσημα
μοναχικό στοιχείο, σε μία πόλη φάντασμα,
φλέρταρα τη θλίψη και με κέρναγε αντοχή,
για μένα ο δρόμος ήταν η μόνη μου επιλογή.
δεν ήταν θέμα άποψης, ούτε και επανάστασης
και προφανώς δε καμαρώνω για όλο αυτό όπως εσείς,
είχα προβλήματα και τρέξιμο από μικρός
δούλευα σαν το πούστη κι απ'την κούραση έπεφτα νεκρός.
είμαι αραγμένος στο σταθμό , δεν περιμένω
κούνισα το μαντήλι, στο τελευταίο μου τρένο
το να μπορώ να τριγυρνάω, μόνο με νοιάζει
γιατί ξέρω ότι η πέτρα που κυλάει δε χορταριάζει.
Μες στο μυαλό μου υπάρχει μόνο μία ρήση ,
ότι άμα δε πηδήξεις τη ζωή θα σε πηδήξει κι εγώ
διαλέγω πλευρά και σπάω το μπουκάλι ,
ξημέρωσε πια και λέω καλημέρα Μιχάλη.

Ρεφρέν:
Είναι φορές... που τριγυρνάω...
Είναι φορές.. (που το χρόνο) σταματάω...

ΤΝΤ:
Με το κεφάλι στραμμένο στον ουρανό,
ακόμα περπατάω νομίζω σε γνώριμα μέρη
λακούβες και ανώμαλα λοφάκια προσπερνώ,
ρώτα καθένα από αυτά και θα σου πεί (ότι) με ξέρει
μαθαίνουμε απ' τα λάθη μας, σοφότεροι γινόμαστε
μα σκέφτομαι πολλές φορές να κάνω τα ίδια λάθη,
είναι η σύγχυση ή το πάθος που όλοι αρνιόμαστε ε?
πολλές φορές με αναζήτησα στο χάρτη.
Και ξέρεις λύση δε βρήκα αλλιώς δε θα 'γραφα,
συγχώρεσέ με αν σ' αγγίζω έστω και λίγο
γιατί αν σ' αγγίζω θα νιώθεις τον πόνο που δεν άντεχα
να 'μαι μόνος κάποια στιγμή μόνος να μείνω
χωρίς τους φίλους και χωρίς την οικογένεια,
πραγματικά τρομάζω με αυτή τη σκέψη
είμαι απ' αυτούς που σέβονται την κάθε έννοια,
απ' τους ρομαντικούς ποιητές που δε θέλουν στέψη.
Ρεφρέν:
Είναι φορές... που τριγυρνάω...
Είναι φορές.. (που το χρόνο) σταματάω...

115)Ορθολογιστές - Όσο Κάτι Μας Ενώνει

Βία , ανεργία , παιδεία , εξουσία , ξενοφοβία , τρομοκρατία , αδικία , δημοκρατία

SXO:
Προσπαθούν να επιφέρουν την καταστολή σε καθε ανήσυχη, επαναστατημένη ψυχή
γεμίσαν τα έδρανα μας δεξιοί , σα ζώα σε κοπάδι παμε όλοι για σφαγή
καμία αλλαγή , διαφθορά διαχρονική , πατάμε σε κόκκινο χώμα που από το αίμα έχει βαφτεί
στην οδό Μεσολογγίου το κράτος τρομοκρατεί ,κι οι Έλληνες πολιτικοί σπουδάζουν υποκρίτικη
αχόρταγη χρήση δακρυγόνων και χημικών στα μπλοκ πορείας για καταστολή των μαθητών
οι χρυσαυγήτες δίνουν το παρόν , κρυμμένοι πισω απ' τις γραμμές των αστυνομικών
Ψήφισέ τους , κι ας κάψαν την Ελλάδα ολη εμπρός σου , αρκεί να να έχεις βίσμα εσύ για τον διορισμό σου
ούτως ή άλλως αν το πρόβλημα λύση δε βρει , δε θ' αργήσει έξω από την πόρτα σου να ρθεί

Ρεφρέν:
όσο το σκοτάδι απλώνει όσο κυβερνούν μασόνοι
όσο η φλόγα δυναμώνει , γίνεται φωτιά φουντώνει
όσο κάτι μας ενώνει , τίποτα δε μας φιμώνει
ΜΠΑΤΣΟΙ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ

ΤΝΤ:
όσοι αναπολούν τη χούντα , σας πολεμάμεεε
όσοι τους ξένους μισούνε, απλα γελάμεεε
όσοι μας θέλουνε πιόνια , τους απαντάμε
όταν θα λένε στοπ , όλοι θα λέμε πάμεεε
στοπ , ΠΑΜΕ , στοπ , ΠΑΜΕ
Στείλε μες στο άσυλο ασφαλίτες , χρυσαυγίτες κι αφού τα κάψουν όλα πες τους φοιτητές αλήτες
για πλιάτσικο μιλα μα λυπήσου παρεπιπτόντως μιας και πεινάν οι vodafone , ο γέρμανος τα hondos
Ελλάδα των ειδήσεων και των δημοσκοπήσεων των μεσημεριανών εκπομπών και της eurovision
της παραπληροφόρησης και της ξενοφοβίας , της τόσο μπερδεμένης μορφής της δημοκρατίας
Δεν είμαι τυφλος , κι όπως εσύ , είδα μπάτσους με στολή
ή και χωρίς να ορμάνε δέκα δέκα σ' ένα φοιτητή
ρίξε πάλι δακρυγόνα να μου κλείσεις τη φωνή , όσο κι αν με ποτίζεις καρκίνο θα είμαι πάντα εκεί

Ρεφρέν:
όσο το σκοτάδι απλώνει όσο κυβερνούν μασόνοι
όσο η φλόγα δυναμώνει , γίνεται φωτιά φουντώνει
όσο κάτι μας ενώνει , τίποτα δε μας φιμώνει
ΜΠΑΤΣΟΙ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ