Στη γη καρδια στο βραδυ την ακουω ξανα σωπαινει
ενας παραξενος ρυθμος, οι χτυποι μπερδεμενοι
ξυπνω εκει που ο ανεμος με παιρνει
καιγοντας το φως διωχνει το βαρος με μια χειραψια δεμενη
δε θα σε ξαναφοβισω
βλεπω το παρον, το παρελθον μια σταμπα που κι αυτη θα σβησω
δεν θελω τιποτα απ' την αρχη θα τ' αρχισω
αποψε εβαλα προορισμο για να το ξεκινησω
δε συμπαθω ο,τι βαφει γκριζο υποστηριζω
οτι μπουνιες κρατα πολεμα ακομα κι αν την ληξη τους σφυριξω
δεν παραιτουμαι, ελπιζω
