Βήτα Πεις - Γκρίζα Πολιτεία

Μηπως ειναι η πολη σου ει
εσενα μηπως ειναι η πολη σου
εσενα εσενα εσενα εσενα εσενα εσενα εσενα μηπως ειναι η πολη σου
1 2 3 γκριζα πολιτεια

Γιατι ειναι γκρι
το χρωμα της ειναι γκρι
και το χωμα της βαμμενο με κοκκινο βαθυ
ακροβατει σε τεντωμενο σχοινι
καθε πολη με καθε πολιτη που υπνοβατει
γιατι ειναι γκρι
το χρωμα της ειναι γκρι
κι η σελιδα της ειναι λευκη σαν επιταγη
γραψε ποσο βαλε την υπογραφη
δωσε τη στον διπλανο να πληρωθει και ν' ακουστει

Κι ειμαι κοντα σου
διπλα σου στα ακουστικα σου
και ταυτοχρονα η φωνη μου πολυ μεσα στα στενα σου
καπου ψηλα καπου μονος καπου χωρις φως
στ' αμαξι σου κανει παρεα ο δικος μου στιχος
κατι τετοιες ωρες μηπως τοτε σου μιλαω
γενικα τοτε μπορω κατι τετοιες ωρες ξεσπαω
μαζι σου διχως ραντεβου πιστος σαν σκυλος
καθε μερα δεν μιλας μιλαει ο αορατος σου φιλος
γιατι οσο μας θυμαμαι μαζι μεγαλωσαμε
σ' ενα κυκλο με κεφαλια που προσωπικα μετρανε
ειμαι απο κει που καθε μερα πολεμανε
να γεμισει το τραπεζι γιατι τα μικρα πεινανε
κομματια που μιλανε
κομματια με φωνη αφηνω σε υπνοδωματια κι αρχιζουν να ξυπνανε
ειμαι απο κει που εσυ δεν χωρας ρουφιανε
μεινε εκει μεινε μεσα σε κυκλους που σ' αγαπανε
εδω ρουφιανοι δεν πατανε
τους μυριζονται καπακι απ' την κολονια που φορανε
και πολυ πολυ δεν το συζηταμε
ναι πολυ πολυ δεν το συζηταμε
ειμαι απο κει απ' τον πανω μαχαλα
εκει γυρναμε εκει βλεπεις τους αετους να πετανε
ειναι ελευθεροι κι ανοιγουνε φτερα ψηλα
 μα δεν αρπαζουνε κι ας φτανουνε στον ηλιο ψηλα

Γιατι ειναι γκρι
το χρωμα της ειναι γκρι
και το χωμα της βαμμενο με κοκκινο βαθυ
ακροβατει σε τεντωμενο σχοινι
καθε πολη με καθε πολιτη που υπνοβατει
γιατι ειναι γκρι
το χρωμα της ειναι γκρι
κι η σελιδα της ειναι λευκη σαν επιταγη
γραψε ποσο βαλε την υπογραφη
δωσε τη στον διπλανο να πληρωθει και ν' ακουστει

Κι απο το βραδυ ο Υφαιστος σφυρηλατει παλι
το σιδερο οσο το χτυπας τοσο γινεται ατσαλι
θελω στυλο ενα θεμα λιγο ξυδι
κι ασε τα φιδια στο γρασιδι
παμε παλι στην στηλη μου εκει ειναι οι φιλοι
οι παιχτες που τα δινουν ολα μεσα στο παιχνιδι
μιλωντας τους εχω στειλει
ηδη να σε παιξουν κι οταν επιστεψουν μου λενε coach εχεις ξεφυγει
ειμαι απλος ειμαι ξεκαθαρος κι αυθορμητος
ειμαι αγνος κι αν πληγωθω γινομαι αγνωριστος
ειμαι ο εαυτος μου ο ηρμος ο ρυθμος μου ειναι απλος
ειμαι εγω μαγκα πεταει το στυλ οχι ο λαιμος μου
ειμαι ανησυχος αναβατης ατιθασος
τ' αλογο μου εχει γραμμες ειναι ο δικος μου Πηγασος
φτερουγιζει στο beat καλπαζει στον χρονο
εχω 3 αδερφια στο σπιτι κι αλλα 12 στον δρομο
ειμαι απολυτος ειμαι βραχος ακλονητος
θα σου δωσω τα παντα κι ας περπαταω εγω ξυπολητος
εκτιμησε το αλλιως ξεχασε με ξεχασε το
πες πως δεν με γνωρισες ποτε γαμησε το
εγω συνθετω ενωνω δεν χωριζω δεν εκθετω
δεν εκτιθομαι για ενα καλο πακετο
απο το βραδυ τα λογια μου αφηνιασμενοι ταυροι
ξερω τ' ακους αλλα ποσο νιωθεις το ρημαδι

Γιατι ειναι γκρι
το χρωμα της ειναι γκρι
και το χωμα της βαμμενο με κοκκινο βαθυ
ακροβατει σε τεντωμενο σχοινι
καθε πολη με καθε πολιτη που υπνοβατει
γιατι ειναι γκρι
το χρωμα της ειναι γκρι
κι η σελιδα της ειναι λευκη σαν επιταγη
γραψε ποσο βαλε την υπογραφη
δωσε τη στον διπλανο να πληρωθει και ν' ακουστει

Δοκιμασε την τυχη σου βγαλε την μουσικη σου
οσο η πολη μενει γκρι χρωματισε το χαρτι σου
το χωμα της βαφη οσοι φυγαν ειναι εκει
βαλε ψυχη να ζωντανεψει λυσε τη σκεψη
κανεις δεν θα σου απαγορευσει
ελευθερα μιλας οσο ελευθερα κοιτας
δεν εχει σιδερα δεν μοιαζει με κελι
δεν εχει πρεπει ουτε μη βαζεις τα ορια εσυ
κι ενω προβληματα γυρναν μεσα στην πολη
5 λογοι για να γραψεις κατι ασ' το πορτοφολι
οσο κι αν γεμισει παντα θα ΄σαι αδειος
ολοι θελουν επιφανεια τους επνιξε το βαθος
καθε λαθος κι ενα καινουριο βημα
βολεμενοι στις ανεσεις τους φοβουνται ειναι κριμα
θα το δεις περναει ο καιρος κανει κυκλο ο τροχος γινεσαι πιο δυνατος
τωρα υπευθυνος δεν σε χαιδευουν πλεον
οτι κανεις εχει ευθυνη μεγαλωνει η φυλακη των νεων
μπορει ακομα να γυρνω απο 'δω απο 'κει
μα ειναι το σπιτι μου εδω στον ρυθμο
η λευκη μου επιταγη δεν παιρνει ποσο
αμα με νιωσεις θα 'χω πληρωθει κι εγω
αναλογα το ποσο αντιλαμβανεσαι
το ποσο αισθανεσαι
σου δινω δρομους να μην χανεσαι

Μηπως ειναι η πολη σου ει
εσενα μηπως ειναι η πολη σου
εσενα εσενα εσενα εσενα εσενα εσενα εσενα μηπως ειναι η πολη σου

Γιατι ειναι γκρι
το χρωμα της ειναι γκρι
και το χωμα της βαμμενο με κοκκινο βαθυ
ακροβατει σε τεντωμενο σχοινι
καθε πολη με καθε πολιτη που υπνοβατει
γιατι ειναι γκρι
το χρωμα της ειναι γκρι
κι η σελιδα της ειναι λευκη σαν επιταγη
γραψε ποσο βαλε την υπογραφη
δωσε τη στον διπλανο να πληρωθει και ν' ακουστει

Βήτα Πεις - Συνάντηση

Για οσους ρωτουσαν ποτε
σαν απ' το πουθενα απαντηση
και δεν το πηραν πρεφα ηταν incognito η συναντηση
αγωστη τοποθεσια με περιμετρο ελεγχωμενη
εκτελουνται οι εισβολεις οπως σε ζωνη κατεχομενη
για το ποτε δεν δοθηκε ποτε ημερομηνια
το περιμενουν οι πιστοι σαν τη δευτερα παρουσια
ειναι σαν κοκκινη πινελια πανω σε γκριζο καμβα
αναβει τα αιματα σαν τη πρωτη σφαλιαρα σε καβγα (x2)

Απαγορευμενος σαν τσιγαρο επικινδυνο
απροοπτο σαν εκπληξη
θορυβος σαν εκρηξη
γεννιεται απο την εμπνευση
σαν ιδεα που πιανει τοπο
το στυλο για να μιλησει θελει τροφιμα και τροπο
καλλιτεχνης φιλομαθης καλλιεργει τον νου του
καλλιτεχνης εξερευνητης στα βαθη του εαυτου του
σαν να βλεπεις ταινια 3d το ζεις
καθε εικονα μας με αναλυση ψηφιακης μορφης

Γιατι καθε μας αποφαση εχει παρθει με γνωμονα το παθος
δεν αλλαζει ουτε και μετακινειται μοιαζει βραχος
για αποφασεις μας συχνα πυκνα εχουμε δεχτει πυρα
μα στη πολη εχουμε αφησει αποφασεων οροσειρα
Βητα Πεις εμεις ροκαρουμε το επισημο
σαν καταστημα βαρδανε με καθως πρεπει ντυσημο
φτανω βαθια στο θεμα και δεν ειναι αστειο
καθε σελιδα μου σαν αιματοβαμμενο χειρουργειο

Σαν εφηβικη τρελα βαρυ σαν βαρια φανελα
εικονες στο στιχο μου ειναι σαν κλασσικη νουβελα
αν εισαι σαν κι αυτους ciao το beat σπαω *κρακ*
σαν γροθιες Μanny Pacquiao
ειμαι σαν μαγνητης φερνω πανω μου ολο το στυλ
2:15 τελος τ' αστεια κλειστους Benny Hill
ειμαι σαν καζινο κι εσυ σαν παιχτης που ολο χανεις
δραπετευω απο τις μουφες σαν Βαγγελης Ρωχαμης

Ομαδα σαν ομαδα που δεν χανει
ομαδα μια και σαν εσενα δεν υπαρχει ομαδα καμια
εισαι γνωστη σαν ιστορια και σαν παροιμια
1 2 3 η ομαδα ειναι μια σαν
Αργεντινη του Μαραντονα η του Πελε Βραζιλια
στον αερα σαν αεροπειρατεια
23.000 ποδια κι ακουγομαστε στα υπογεια
αλητια σαν Αθηνα του 90 μ' επεισοδια σαν
το γαντι του Freddy στο χερι του Rocky πεφτουνε
σαν κορινες οι πρωτοι σαν καμικαζι επιστρεφουμε
καταστρεφουμε πολεις για το κλεισιμο παρτιδας
κοβεις ενα κεφαλι κεφαλι της λερναιας υδρας
σαν Αγγλοι σκαμε μεθυσμενοι στα ραντεβου μας εμεις
εθισμενοι πρωταθλητες για τα ντερμπυ
και το στομα σου κλεισε
και την ατμοσφαιρα ζησε
ειναι Βητα Πεις Επιλεκτοι εσυ τι ομαδα εισαι

Κανω στασεις για λιγο σαν τραινο του ΗΣΑΠ
η ζωη ειναι σαν track μ' αλλαγες back to back
ειμαι γρηγορος μπαμ μπαμ σαν βραδινο throw up
ειναι το come back με back up ακριβειας σαν say up
πιστων μετανοιας στιχου μεταλια
ξεχωριζω οπως στους Marley ο Damian song of the stallion
η μουσικη κι εγω ειναι σαν μανα με το παιδι της
εδω πεταει ο Σιγμα και δεν παιζει κρυπτονιτης

Τα μαγαζια μας γεματα ζουμε ξεφρενες νυχτες
ομαδαρα μου δεν χωρας πουθενα σαν τις τρυπες
τ' αφεντικο σε κομματια ξεχωριζει στα ματια
οπως ξεχωριζει το δεντρακι στα κιτρινα μου μποτακια
παραισθησεις αντιληπτικες σε καθε στροφη
λανθανουσας κινησης σαν το φαινομενο Φι
κι αφου εχεις εκτεθει τωρα η πτωση σου θα 'ρθει
σειρα ατυχων γεγονοτων σαν τον νομο του Μερφι

Σαν δρομεις στον αγωνα ζωης
Επιλεκτοι και Βητα Πεις αλφα διαλογης
κομματια σαν ματια να δεις
σαν αποφυλακισμενος νιωθω ελευθερος
ζωδιακα αιγοκερως μα μεσα μου ειμαι κερβερος
δεν υπαρχει καπνος χωρις φωτια σαν MC χωρις γραπτα
σαν ρυθμος χωρις καρδια
λογος με στοχο χερι που ξερει τι γραφει
κι αυτο ειναι αποδειξη για δισκους που μειναν στο ραφι

Ποτε σαν απ' το πουθενα απαντηση
και δεν το πηραν πρεφα ηταν incognito η συναντηση
αγωστη τοποθεσια με περιμετρο ελεγχωμενη
εκτελουνται οι εισβολεις οπως σε ζωνη κατεχομενη
για το ποτε δεν δοθηκε ποτε ημερομηνια
το περιμενουν οι πιστοι σαν τη δευτερα παρουσια
ειναι σαν κοκκινη πινελια πανω σε γκριζο καμβα
αναβει τα αιματα σαν τη πρωτη σφαλιαρα σε καβγα

Ρωτουσαν ποτε σαν απ' το πουθενα απαντηση
και δεν το πηραν πρεφα ηταν incognito η συναντηση
αγωστη τοποθεσια με περιμετρο ελεγχωμενη
εκτελουνται οι εισβολεις οπως σε ζωνη κατεχομενη
για το ποτε δεν δοθηκε ποτε ημερομηνια
το περιμενουν οι πιστοι σαν τη δευτερα παρουσια
ειναι σαν κοκκινη πινελια πανω γκριζο καμβα
αναβει τα αιματα σαν τη πρωτη σφαλιαρα σε καβγα